Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ClientEarth και Oceana πήραν την δικαστική οδό έναντι της ισπανικής κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι η συνεχιζόμενη έκδοση αλιευτικών αδειών για μηχανότρατες εντός θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών αντιβαίνουν τις εθνικές και διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας για θαλάσσια προστασία.
Παρότι η σχετική νομοθεσία απαιτεί οι αλιευτικές άδειες να συνοδεύονται από αξιολογήσεις επί των επιπτώσεών τους στα επηρεαζόμενα οικοσυστήματα και είδη, η κυβέρνηση παραβλέπει αυτή της την υποχρεώση, υποστηρίζουν οι οργανώσεις. Αυτό θέτει σε κίνδυνο απειλούμενα είδη, οικοτόπους και οικοσυστήματα τα οποία εκτός από σημαντικά καθεαυτά, είναι καθοριστικά για την διατήρηση των ιχθυαποθεμάτων, αλλά και ως μέσα μετριασμού των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής. Σύμφωνα με τους καταγγέλοντες, οι ΘΠΠ έχουν κατοχυρωθεί ως τέτοιες για συγκεκριμένους οικοσυστημικούς και οικολογικούς λόγους και η μη προστασία τους από αποδεδειγμένα καταστροφικές πρακτικές όπως η αλιεία με συρόμενα εργαλεία βυθού, είναι όχι μόνο παράλογη, αλλά και αντίθετη με την περιβαλλοντική νομοθεσία.
Η Ισπανία, όπως και η Ελλάδα, έχει υπογράψει τον στόχο 30Χ30, δεσμευόμενη να προστατεύσει τουλάχιστον το 30% των υδάτων της ως το 2030, συμπεριλαμβανομένου ενός 10% αυστηρής προστασίας. Η προστασία των ΘΠΠ, η διαχείριση της βιώσιμης αλιείας και η ουσιαστική διαχείριση ενός δικτύου Natura 2000 αποτελούν υποχρεώσεις και των δύο χωρών, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τη βιοποικιλότητα για το 2030.
Το ζήτημα της αλιείας με μηχανότρατα εντός ΘΠΠ είναι καίριο και για την Ελλάδα, με την ελληνική κυβέρνηση να έχει δεσμευτεί για οριζόντια απαγόρευση της πρακτικής εντός ΘΠΠ ως το 2026, ένας στόχος που ακόμη δεν έχει επιτευχθεί και έχει σημειώσει πρόοδο σε ποσοστό 20% , σύμφωνα με την 2η έκθεση αξιολόγησης του We Sea You.