Ο Άτλας της Θαλάσσιας Προστασίας
Το Μομέντουμ για την προστασία των παγκόσμιων ωκεανών μέσω θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών, είναι υψηλότερο από ποτέ. Παρόλα αυτά, η πρόοδος αναστέλλεται λόγω πλειάδας λόγων, συμπεριλαμβανόμενς της σύγχυσης για το τι σημαίνει “προστασία” και τα πιθανά ωφέλη ανά είδος Θαλάσσιας Προστατευόμενης Περιοχής. Μια ακριβής καταγραφή του πόσο κομμάτι του ωκεναού προστατεύτεαι- και δη προστατεύεται ορθά- είναι αναγκαία για να κατευθύνει τον διάλογο και να θέσει παγκόσμιους στόχους, αν θέλουμε να πετύχουμε την προστασία του 30% των θαλασσών ως το 2030.
Από το 2012, ο Άτλας της Θαλάσσιας Προστασίας , παρέχει μια πολυεπίπεδη αποτύπωση της παγκόσμιας θαλάσσιας προστασίας. Η προσπάθεια τη βελτίωση των αναφορών σχετικά με τις ΘΠΠ , αποτέλεσε το έναυσμα για προσπάθειες εντός της κοινότητας για τη διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος να δημιουργήσει ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο πλαίσιο για την κατηγοριοποίηση, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των ΘΠΠ.
Σύμφωνα με τον Οδηγό MPA,
- μόλις το 3,2% των ωκεανών είναι πλήρως ή σε μεγάλο βαθμό προστατευμένο.
- ενώ, λιγότερο από το 1% των ανοικτών θαλασσών προστατεύεται – ένα θλιβερά χαμηλό ποσοστό που δύναται να βελτιωθεί με την έναρξη ισχύος της Παγκόσμιας Συνθήκης για τους Ωκεανούς στις 17 Ιανουαρίου 2026.
Στην Ελλάδα, παρόλο που η χώρα έχει δεσμευτεί για την την επίτευξη του στόχου 30X30 με τη δημιουργία 2 νέων θαλάσσιων πάρκων, μόνο 12 από τις 174 ΘΠΠ (3,4%) βρίσκονται στην πραγματικότητα υπό καθεστώς προστασίας.
Εργαλεία όπως ο Άτλας, είναι ζωτικής σημασίας για την ορθή παρακολούθηση – και διεκδίκηση- πιο αποτελεσματικής και αποδοτικής θαλάσσιας προστασίας τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, καθώς και για την προτεραιοποίηση της προστασίας του περιβάλλοντος στην πολιτική ατζέντα.
