Σύμφωνα με νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, πριν από περίπου 252 εκατομμύρια χρόνια, το 96% των θαλάσσιων ειδών και το 70% των χερσαίων ζώων εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της «Μεγάλης Εξαφάνισης».
Η νέα μελέτη ενσωματώνει για πρώτη φορά τις βιολογικές αντιδράσεις των ομάδων ζώων που αποδεκατίστηκαν κατά τη διάρκεια της εξαφάνισης και εκείνων που τα πήγαν καλύτερα.
Τα ευρήματα αποτελούν ένα είδος προειδοποίησης. Οι συνθήκες που προηγήθηκαν του γεγονότος της εξαφάνισης είναι πολύ παρόμοιες με το κλίμα των τελευταίων δεκάδων εκατομμυρίων ετών, το οποίο μεταβάλλεται λόγω των εκπομπών από την καύση ορυκτών καυσίμων και άλλων ανθρώπινων δραστηριοτήτων.
Οι ερευνητές του Στάνφορντ σχεδιάζουν να εξετάσουν περισσότερες ομάδες θαλάσσιων ζώων, προκειμένου να κατανοήσουν καλύτερα τις αλληλένδετες επιπτώσεις των τριών παραγόντων πίεσης ( της αύξησης της θερμοκρασίας, της έλλειψης οξυγόνου και της οξίνισης ) η σοβαρότητα των οποίων εντείνεται σήμερα.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι η ιστορία θα μπορούσε κάλλιστα να επαναληφθεί, καθώς οι μεταβαλλόμενες συνθήκες των ωκεανών απειλούν τα σύγχρονα είδη που είναι ευάλωτα σε θερμότερα νερά με μειωμένα επίπεδα οξυγόνου.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις για το χειρότερο σενάριο, βαδίζουμε προς επίπεδα θέρμανσης αντίστοιχα με αυτά της Πέρμιας-Τριαδικής περιόδου. Οι θερμοκρασίες αυξήθηκαν κατά 8–12 °C σε διάστημα χιλιάδων ετών, προκαλώντας τη «Μεγάλη Εξαφάνιση», ενώ σήμερα, σε διάστημα μόλις 100–200 ετών, προβλέπεται ότι έως το 2100 οι θερμοκρασίες θα είναι κατά 1,5–4 °C υψηλότερες από ό,τι στην προβιομηχανική εποχή.