Τεχνητός νυχτερινός φωτισμός στη Μεσόγειο: Προτεραιότητες και περιορισμοί στη διαχείριση για τη διατήρηση των θαλάσσιων χελωνών

Το τεχνητό φως τη νύχτα αποτελεί μια αυξανόμενη ανθρωπογενή απειλή που διαταράσσει τα παράκτια και θαλάσσια οικοσυστήματα σε παγκόσμιο επίπεδο, ωστόσο οι επιπτώσεις του στις θαλάσσιες χελώνες της Μεσογείου παραμένουν ελάχιστα ποσοτικοποιημένες.

Διενεργήθηκε έρευνα με 27 ειδικούς από 16 μεσογειακές χώρες με σκοπό να αξιολογηθούν οι  αντιληπτές επιπτώσεις του τεχνητού φωτός τη νύχτα στις περιοχές ωοτοκίας των θαλάσσιων χελωνών και στους παράκτιους οικοτόπους, να εντοπιστούν κενά στην έρευνα, να εκτιμηθούν  οι  περιορισμοί της παρακολούθησης και να ιεραρχηθούν οι στρατηγικές μετριασμού. Οι ερωτηθέντες επισήμαναν ομόφωνα τα νεογνά ως το πιο ευάλωτο στάδιο της ζωής τους, ιδίως κατά τη διάρκεια της αναζήτησης της θάλασσας και της πρώιμης διασποράς, καθώς το φως προκαλεί αποπροσανατολισμό, αυξημένο κίνδυνο θήρευσης και μειωμένη ανανέωση του πληθυσμού. Η τυποποιημένη παρακολούθηση των επιπτώσεων απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό, με τους οικονομικούς περιορισμούς να αποτελούν το κύριο εμπόδιο, παράλληλα με κενά στην επικοινωνία, την εκπαίδευση και την πολιτική.