UN: Τρίτη Παγκόσμια Αξιολόγηση των Ωκεανών

«Η Τρίτη Παγκόσμια Αξιολόγηση των Ωκεανών καταγράφει μια κρίση που επιδεινώνεται, η οποία οφείλεται στην κλιματική αλλαγή, την υπεραλίευση, την απώλεια βιοποικιλότητας και τη θαλάσσια ρύπανση», δήλωσε ο Αντόνιο Γκουτέρες, Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ.

Η Αξιολόγηση αποκαλύπτει ότι ο ωκεανός συνεχίζει να υφίσταται σοβαρή και επιταχυνόμενη ανθρωπογενή πίεση, από την επιφάνεια έως τα βάθη της θάλασσας.

Αυτές οι πιέσεις είναι συχνά αθροιστικές και, συνδυαζόμενες, προκαλούν εκτεταμένη απώλεια βιοποικιλότητας, υπονομεύοντας τα οικοσυστήματα που στηρίζουν την αλιεία, την προστασία των ακτών και την ανθρώπινη υγεία. 

«Η ανάγκη για έναν υγιή και ανθεκτικό ωκεανό δεν ήταν ποτέ πιο επείγουσα. Οι παγκόσμιες συνεργασίες και η έρευνα, καθώς και η καλύτερη κατανόησή μας για τον ωκεανό, παρέχουν ουσιαστικές πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, τις βαθιές αλλαγές που υφίστανται και την ανάγκη να τα φροντίσουμε», δήλωσε ο Rafael González-Quirós, συντονιστής της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων για την τρίτη Παγκόσμια Αξιολόγηση των Ωκεανών.

• Περίπου το 16% της συνολικής αύξησης της θερμικής περιεκτικότητας των ωκεανών από το 1955 έχει σημειωθεί από το 2018 και μετά. Η μεγαλύτερη σχετική αύξηση της θερμοκρασίας έχει παρατηρηθεί στον Ατλαντικό Ωκεανό και στα νότια τμήματα του Ινδικού και του Ειρηνικού Ωκεανού.
• Η στάθμη της θάλασσας συνεχίζει να ανεβαίνει με αυξανόμενους ρυθμούς, από λιγότερο από 2,0 mm ετησίως πριν από το 2015 σε 4,3 mm ετησίως το 2023.
• Κάθε χρόνο, 52,1 εκατομμύρια τόνοι πλαστικών αποβλήτων καταλήγουν στον ωκεανό, συμβάλλοντας στην ύπαρξη περίπου 24,4 τρισεκατομμυρίων μικροπλαστικών σωματιδίων, τα οποία, όπως είναι πλέον γνωστό, επηρεάζουν περισσότερα από 4.000 θαλάσσια είδη.

Η Τρίτη Παγκόσμια Αξιολόγηση των Ωκεανών είναι η πρώτη ολοκληρωμένη αξιολόγηση των ωκεανών που περιλαμβάνει ενότητα για τη διακυβέρνηση των ωκεανών και αποκαλύπτει ότι ο ισχυρότερος συντονισμός μεταξύ παγκόσμιων και περιφερειακών θεσμών συμβάλλει στη σύνδεση των συστημάτων διακυβέρνησης των ωκεανών, βελτιώνοντας το συλλογικό αποτέλεσμα. Οι 57 παγκόσμιες συνθήκες που αφορούν την προστασία των ωκεανών, συμπεριλαμβανομένης της πρόσφατα υιοθετηθείσας Συμφωνίας για τις Επιδοτήσεις στην Αλιεία και της έναρξης ισχύος της Παγκόσμιας Συνθήκης για τους Ωκεανούς (BBNJ), βελτιώνουν τη συλλογική ικανότητα για την προστασία της βιοποικιλότητας, τη μείωση των επιβλαβών επιδοτήσεων και τη βιώσιμη διαχείριση των ωκεάνιων πόρων για τις μελλοντικές γενιές. Παρά τη σημαντική πρόοδο, η διακυβέρνηση παραμένει κατακερματισμένη μεταξύ τομέων και περιοχών, περιορίζοντας τη συνεκτική διαχείριση.